Adolf Gawalewicz - Refleksje z poczekalni do gazu

Spojrzenie na otchłań. Na piekło, które pochłonęło miliony istnień. Tak można opisać „Refleksje z poczekalni do gazu” Adolfa Gawalewicza, byłego więźnia Auschwitz, który z przerażającą szczerością, a jednocześnie zadziwiającym dystansem opisuje rzeczywistość obozową. To nie tylko suchy reportaż z dna piekła, ale próba zrozumienia, jak człowiek może przetrwać w obliczu skrajnego zła. Jak zachować resztki człowieczeństwa, gdy wokół panuje tylko głód, strach i śmierć. Gawalewicz nie epatuje okrucieństwem, choć jego świadectwo nim przesiąknięte. On po prostu opowiada. O codzienności w obozie, o walce o każdy kolejny dzień, o cenie, jaką przyszło mu zapłacić za przetrwanie. „Refleksje z poczekalni do gazu” to lektura bolesna, ale i oczyszczająca, przypominająca o kruchości ludzkiego życia i potędze ducha, który nawet w otchłani potrafi znaleźć promyk nadziei. Adolf Gawalewicz, więzień numer 60728, przeżył Auschwitz i poświęcił swoje życie na dawanie świadectwa prawdzie o Holocauście.