Adolf Rudnicki - Krakowskie Przedmieście pełne deserów

Słodko-gorzkie wspomnienie: "Krakowskie Przedmieście pełne deserów" Adolfa Rudnickiego

Wyobraź sobie spacer Krakowskim Przedmieściem. Nie tym współczesnym, pełnym turystów i gwaru, ale tym z początków XX wieku, przesiąkniętym zapachem kawy i ciast z eleganckich cukierni. Czujesz ten aromat? Słyszysz gwar rozmów, stukot końskich kopyt o bruk? To właśnie sceneria dla ostatniego literackiego popisu Adolfa Rudnickiego, "Krakowskiego Przedmieścia pełnego deserów". Nie jest to jednak zwykły spacer. To podróż w głąb pamięci autora, żydowskiego intelektualisty, który z nostalgią i melancholią przywołuje obrazy minionych lat. To Krakowskie Przedmieście nie jest tylko ulicą, to metafora minionego świata, który bezpowrotnie przeminął. Rudnicki z maestrią maluje słowem portrety ludzi, których spotykał na swojej drodze. Literaci, artyści, uczeni - ich sylwetki, choć tylko naszkicowane, nabierają wyrazistości dzięki anegdotom, dykteryjkom i błyskotliwym obserwacjom autora.
Książka to nie tylko pochwała dawnej Warszawy, to również gorzka refleksja nad losem Żydów, ich miejscem w społeczeństwie i kulturze. Rudnicki, z właściwym sobie dystansem i ironią, opisuje złożone relacje polsko-żydowskie, nie stroniąc od trudnych tematów. "Krakowskie Przedmieście pełne deserów" to książka wielopłaszczyznowa. Znajdziemy tu elementy biografii, autobiografii i eseju, ale przede wszystkim jest to poruszające świadectwo minionej epoki. Słodki smak wspomnień miesza się tu z goryczą przemijania, tworząc niepowtarzalny klimat, który na długo pozostaje w pamięci. To lektura obowiązkowa dla wszystkich, którzy chcą poznać nie tylko dawną Warszawę, ale przede wszystkim bogaty świat wewnętrzny jednego z najwybitniejszych polskich pisarzy żydowskiego pochodzenia.
Adolf Rudnicki, uznawany za jednego z najwybitniejszych polskich prozaików XX wieku, pozostawił po sobie dzieła, które do dziś zachwycają erudycją, stylem i wnikliwą obserwacją rzeczywistości.