Aleksander Puszkin - Маленькие трагедии

"Małe tragedie" - mroczne obrazy ludzkich namiętności

"Małe tragedie" Aleksandra Puszkina, napisane w 1830 roku w Boldińskim, to nie tyle zbiór utworów dramatycznych, co głęboka analiza ludzkiej natury i jej mrocznych stron. W czterech dramatach, stworzonych przez genialnego autora, spotykamy się z najbardziej pierwotnymi, a zarazem najbardziej niszczycielskimi namiętnościami. "Skąpiec" ukazuje tragiczne skutki skąpstwa. Główny bohater, Gobseck, pozbawiony wszelkich uczuć, poświęca całe swoje życie gromadzeniu bogactwa, zapominając o wartościach ludzkich, jakimi są miłość, przyjaźń, szczęście. "Mozart i Salieri" to historia dwóch kompozytorów. Salieri, człowiek sukcesu, poświęca się sztuce, lecz zawiść do geniuszu Mozarta rozsadza go od środka. To konflikt pomiędzy talentem i zazdrością, między sztuką a pożądaniem uznania. "Kamienny gość" przedstawia tragiczne skutki namiętności, które nie znają granic. Don Juan, główny bohater, swoim bezwstydnym podbojem kobiet, prowokuje gniew sił nadprzyrodzonych, które karzą go za jego grzechy. "Festyn w czasie zarazy" to satyr na ludzką głupotę, na niezdolność do refleksji nad tragedią w obliczu zagrożenia. Ludzie bawią się i ryzykują życie, pozostając ślepi na realia świata. "Małe tragedie" Puszkina to mroczne i niepokojące obrazy, które nie tracą na aktualności. Współczesny czytelnik odnajduje w nich swoje własne lęki, namiętności i obawy, a głęboka analiza ludzkiej natury zmusza go do refleksji nad sobą.
Aleksander Puszkin, uznawany za najwybitniejszego rosyjskiego poetę, poprzez "Małe tragedie" wykazał się głębokim zrozumieniem ludzkiej psychiki i wnikliwością, z którą analizował jej najciemniejsze zakamarki.