Alvydas Šlepikas - Mam na imię Marytė

"Mam na imię Marytė" - Historia zagubionej tożsamości w powojennej Litwie

Po II wojnie światowej Litwa stała się schronieniem dla tysięcy uchodźców, w tym dla niemieckich sierot, zwanych „wilczymi dziećmi”. Wśród nich była mała Renata, która uciekła z Prus Wschodnich i ukrywała się w litewskich lasach, pragnąc tylko jednego - przetrwania. Aby uniknąć prześladowań, ukrywała swoje niemieckie pochodzenie i przyjęła nowe imię - Marytė, a wraz z nim nową tożsamość.

Powieść Alvydasa Šlepikasa "Mam na imię Marytė" to wzruszająca opowieść o losach małej dziewczynki, która musiała stawić czoła wojnie i jej tragicznym konsekwencjom. Książka przedstawia nie tylko historię Marytė, ale także tragiczny los wielu uchodźców z Prus Wschodnich, którzy znaleźli się na Litwie po wojnie. To opowieść o strachu, samotności, walce o przetrwanie i o poszukiwaniu własnego miejsca w świecie.

Šlepikas w swojej pierwszej powieści umiejętnie łączy elementy reportażu z fikcją literacką. Jego słowa są pełne emocji, a obrazy tak plastyczne, że czytelnik ma wrażenie, że sam przeżywa tę historię.

„Mam na imię Marytė” to niezwykle poruszająca lektura, która skłania do refleksji nad historią, o losie ludzi zmuszonych do ucieczki z własnych domów i o tym, jak trudno jest odnaleźć siebie w nowym świecie.

Alvydas Šlepikas, znany głównie jako poeta, udowadnia w tej powieści, że z równą swobodą potrafi poruszać się w świecie prozy, tworząc wzruszającą opowieść o losach jednego człowieka, która staje się jednocześnie uniwersalnym obrazem powojennej rzeczywistości.