Andrzej Busza - Kohelet

Kohelet: Głos z wygnania

"Kohelet" Andrzeja Buszy to nie tylko poemat, to monolog, krzyk duszy zmagającej się z odwiecznymi pytaniami o sens istnienia, o miejsce człowieka w świecie. Wznoszący się z głębi samotności, poemat staje się współczesnym odczytaniem biblijnej księgi Koheleta, odnajdując w niej echa własnych rozterek.
Busz, wygnańcem z rodzimej ojczyzny, głos swój znaleźć musi w obcym świecie. Odnajduje go w wierszu, w słowach odbijających się od wyobcowania, od ból i rozpacz, ale również od głęboką mądrość i refleksję. "Kohelet" jest jak szorstki, wyrzeźbiony w kamieniu pomnik na pustyni. Surowy, ale pełen siły, potrafi dotknąć w serce i pozostawić ślad.
Beata Tarnowska, autorka Posłowia do książki, wspomina o "głębokim, oswajającym obcość i lęk, zakorzenieniu autora w dyskursywnym uniwersum judeochrześcijańskiej kultury". I właśnie to wyobcowanie i poszukiwanie głębokich prawdziwości czynią "Koheleta" tak niezwykłym. To poematyczna podróż po labiryncie dusznych zagadnień, w której autor szuka odpowiedzi na wiele pytań, a jednocześnie pozwala nam wspólnie z nim zagłębić się w ich głębię.
Andrzej Busz, wybitny poeta i eseista, w "Kohelecie" udostępnia nam wgląd w głębię własnego świata wewnętrznego, a jednocześnie otwiera przed nami drzwi do wiecznych pytań o los człowieka i sens jego istnienia.