Andrzej Drzewiński - Zabawa w strzelanego

Kosmiczna odyseja ludzkiej natury – „Zabawa w strzelanego” Andrzeja Drzewińskiego

"Zabawa w strzelanego" to zbiór opowiadań Andrzeja Drzewińskiego, który niczym soczewka skupia problemy egzystencjalne człowieka w obliczu bezkresu kosmosu. Wydany w 1983 roku, przenosi czytelnika do rzeczywistości naznaczonej futurystycznymi technologiami, międzygalaktycznymi podróżami i spotkaniami z obcymi cywilizacjami. Jednak za fasadą fantastyki naukowej, Drzewiński z przenikliwością i wrażliwością portretuje ponadczasowe dylematy ludzkiej natury. Osiem opowieści, niczym rozdziały w antologii ludzkich doświadczeń, konfrontuje czytelnika z pytaniami o granice człowieczeństwa, cenę przetrwania, siłę pamięci i samotność w tłumie. W "Człowiekiem jestem" autor zmusza do refleksji nad definicją człowieczeństwa w erze sztucznej inteligencji, podczas gdy "Ocalenie" to poruszająca opowieść o poświęceniu i walce o przetrwanie w ekstremalnych warunkach. "Zapomniany przez ludzi" i tytułowa "Zabawa w strzelanego" to gorzkie refleksje nad alienacją i okrucieństwem, jakie człowiek jest w stanie sobie zafundować. Drzewiński nie unika trudnych tematów, eksplorując mroczne zakamarki ludzkiej psychiki w obliczu nieznanego. "Samodzielna decyzja" i "Epidemia" to trzymające w napięciu opowieści o odpowiedzialności, strachu i granicach moralności. "Ich dwudziestu" zmusza do zastanowienia się nad naturą władzy i manipulacji, a "W próżni nie słychać twego krzyku" to przejmujący obraz samotności i walki o przetrwanie w bezkresnej otchłani kosmosu. Andrzej Drzewiński, mistrz polskiej fantastyki, udowadnia w "Zabawie w strzelanego", że gatunek science fiction to nie tylko futurystyczne wizje, ale przede wszystkim lustro, w którym odbija się złożoność ludzkiej natury.