Andrzej Pilipiuk - Wampir z MO

Zimna wojna, gorąca krew: Wampir z MO Andrzeja Pilipiuka

Wyobraź sobie: Praga, schyłek PRL-u. Szarość, wszechobecny smród węgla i wszechogarniająca atmosfera beznadziei. Do tego wszechobecna inwigilacja, wszechwładna bezpieka i wszechobecna... stonka ziemniaczana, oczywiście przysłana przez imperialistycznych Jankesów. W tym ponurym krajobrazie rozgrywa się akcja "Wampira z MO", książki, która z zimną krwią (nomen omen) rozprawia się z mitami o PRL-u, wampirach i milicji obywatelskiej. Nie znajdziemy tu jednak romantycznych wampirów rodem z powieści grozy. Pilipiuk serwuje nam krwistą satyrę na realia Polski Ludowej, gdzie nawet istoty nocy muszą się liczyć z partią i jej wszechmocnym aparatem bezpieczeństwa.
Głównym bohaterem jest Robert Storczyński, były akowiec, a obecnie... wampir. Nie byle jaki, bo w randze kapitana MO. Storczyński to postać nietuzinkowa. Z jednej strony bezwzględny drapieżnik, z drugiej – patriota i idealista, który za Polskę (i kaszankę) dałby się pokroić (chociaż w jego przypadku to średnio praktyczne). Wraz z pojawieniem się na scenie tajemniczego trupa w milicyjnym mundurze, Storczyński zostaje wplątany w wir intryg i spisków. Musi stawić czoła nie tylko krwiopijcom z MSW, ale również własnym demonom przeszłości. A to wszystko w rytm propagandowych haseł i przy akompaniamencie szeleszczących w krzakach esbeków. "Wampir z MO" to nie tylko kryminał z elementami horroru, ale przede wszystkim gorzka groteska obnażająca absurdy PRL-owskiej rzeczywistości. Pilipiuk z właściwym sobie poczuciem humoru i dystansem do historii serwuje nam historię absurdalną, ale jednocześnie przerażająco znajomą. To opowieść o tym, że nawet w czasach wszechobecnej szarości i beznadziei, zawsze znajdzie się miejsce na odrobinę (krwawej) zabawy. Andrzej Pilipiuk to mistrz polskiej fantastyki, który z precyzją zegarmistrza łączy elementy fantasy, science fiction i groteski, tworząc niepowtarzalny klimat swoich książek.