Andrzej Trepka - Totem leśnych ludzi

W samym sercu zielonego piekła

W sercu afrykańskiej głuszy, gdzie rzeki Ituri i Lenda łączą swe wody, w miejscu niegdyś uwiecznionym przez samego Stanleya, czas zdawał się płynąć własnym rytmem. Ogromne drzewa-starcy, niczym pokorni mnisi, odmierzały wieki swym milczącym trwaniem. Ich potężne konary, gęsto oplecione lianami niczym szmaragdowymi wężami, rzucały długie cienie na wilgotne poszycie. Każdy świt był obietnicą nieznanego, a zmierzch skrywał w sobie tajemnice, których nie sposób było przeniknąć.

Pewnego dnia, nad tą krainą wiecznej zieleni, zaczęły zbierać się złowieszcze chmury. Jasny błękit nieba, dotąd nieskalany żadną skazą, przybrał odcień roztopionego ołowiu. Głuche pomruki grzmotów, niczym pomruki rozwścieczonego olbrzyma, niosły się echem pośród gęstwiny. Natura szykowała się na nadejście czegoś potężnego, czegoś, co miało wstrząsnąć posadami tego odwiecznego porządku.

W tej scenerii dzikiej natury, na granicy rzeczywistości i świata duchów, rozgrywa się historia opowiedziana w „Totemie leśnych ludzi” Andrzeja Trepki. To opowieść o starciu cywilizacji z tym, co pierwotne i nieokiełznane, o wędrówce w głąb ludzkiej duszy, która skrywa w sobie zarówno ciemność jak i światło. Trepka, mistrz polskiej fantastyki, zabiera nas w podróż do świata, gdzie rzeczywistość splata się z fikcją, a granica między nimi zaciera się z każdym krokiem.