Anonyma - Kobieta w Berlinie

Berlin, rok 1945. Miasto w gruzach, spowite dymem i kurzem historii. W samym jego sercu, anonimowa trzydziestolatka chwyta za pióro i notuje. Nie dla sławy, nie dla potomności, lecz po prostu po to, by zachować resztki normalności w świecie pogrążonym w chaosie. Jej dziennik to surowy, pozbawiony ozdobników zapis codzienności w mieście okupowanym przez Armię Czerwoną. Od 20 kwietnia, dnia tragikomicznych urodzin Führera, do 22 czerwca, słowa układają się w poruszające świadectwo upadku, upokorzenia i… przetrwania.
„Kobieta w Berlinie” nie epatuje okrucieństwem, choć opisuje je ze wstrząsającą szczerością. To raczej próba zrozumienia nowej rzeczywistości, w której gwałt staje się narzędziem zemsty, a głód i strach – stałymi towarzyszami. To historia o utraconej godności i walce o jej odzyskanie w świecie, w którym dawne prawa i zasady przestały obowiązywać. Autorka, mimo że zdecydowała się pozostać anonimowa, odmalowuje przed nami niezwykle intymny i uniwersalny portret kobiety zderzonej z brutalnością wojny.