Ziemia i popioły: podróż w ciche piekło
Afganistan. Płonący słońcem krajobraz, gdzie mosty prowadzą donikąd, rzeki wysychają, a drogi giną w horyzoncie. Na tym pustkowiu, w cieniu wojny ze Związkiem Radzieckim, kroczy starzec Dastagir z małym wnuczkiem u boku. Wspólna podróż to podróż w ciszę, bo chłopiec, ofiara bombowego ataku, stracił słuch. Ich celem jest Murad, syn Dastagira, pracujący w odległej kopalni. Niosą ze sobą hiobowe wieści - ich wioska, dom, życie, wszystko zostało zmiecione z powierzchni ziemi. Matka Murada, jego żona, brat - wszyscy zginęli w piekle wojny.
Dastagir, zniszczony bólem i osamotnieniem, kroczy przez ten jałowy krajobraz, targany żalem i bezsilnością. W jego głowie odzywają się wspomnienia, a wraz z nimi potęguje się strach o przyszłość, o to, co będzie z jego wnuczkiem. Wspólna podróż do syna staje się dla Dastagira ostatnią nadzieją na ratunek, na odnalezienie w tym pustoszeniu choćby cienia człowieczeństwa.
Atiq Rahimi w "Ziemia i popioły" nie ucieka od piekła wojny, nie pokazuje jej brutalnej strony. Zamiast tego konstruuje świat ciszy, gdzie wojna staje się tłem dla potężnego dramatu ludzkiej duszy. Opowiada o beznadziei, która staje się twardą rzeczywistością, o bólu, który staje się symbolem życia, o przebaczeniu, które staje się jedyną drogą do przetrwania.
To książka, która skłania do refleksji nad ludzką wytrzymałością, o tym jak tragiczne wydarzenia wpływają na nasze życie, i o tym, co w rzeczywistości jest dla nas najważniejsze. Atiq Rahimi, afgański pisarz, w "Ziemia i popioły" tworzy literacki obraz wojny, która pozostawia po sobie jedynie zgliszcza, ale także wzruszającą opowieść o miłości i nadziei, które nawet w obliczu tragedii mogą przetrwać.
| Wydawnictwo | Wydawnictwo Literackie |
| tytuł oryginału | Terre et cendres |
| data wydania | 21 października 2010 |
| ISBN | 978-83-08-04530-5 |
| liczba stron | 78 |
| słowa kluczowe | literatura afgańska, wojna |
| kategoria | literatura współczesna |
| język | polski |
Komentarze i opinie
Brak zatwierdzonych komentarzy.