Bohumil Hrabal - Dobranocki dla Cassiusa

"Dobranocki dla Cassiusa": Historia o miłości, stracie i melancholii, rozpisana na asfaltowej szosie

"Dobranocki dla Cassiusa" Bohumila Hrabala to opowieść o miłości do kotów i o tęsknocie za utraconym czasem. Narrator, którego możemy odczytać jako alter ego samego Hrabala, prowadzi melancholijny monolog do swojego ukochanego kota Cassiusa. W swych słowach snuje melancholijną opowieść o życiu, które minęło, o utraconych przyjaźniach i o melancholii, która nieubłaganie go ogarnia. Książka jest pełna ciepła, ale i gorzkiego humoru. Narrator, z oddaniem i czułością, opowiada o swoich zwierzętach, o ich codziennym życiu, o tym, jak je karmi i jak z nimi rozmawia. Jednak w jego słowach słychać także tęsknotę za dawnymi czasami, za utraconym rajem dzieciństwa. Hrabal w "Dobranockach dla Cassiusa" przedstawia swoje myśli i wspomnienia, wyrażając je poprzez obrazowe porównania. "Drabina Jakubowa" - symbol dążenia do nieba, staje się w jego opowieści metaforą połączenia z przeszłością, z utraconym rajem. Asfaltowa szosa - to podróż przez życie, pełna wspomnień i melancholii. "Dobranocki dla Cassiusa" to książka o miłości, stracie i tęsknocie. To melancholijny obraz starzejącego się człowieka, który szuka pocieszenia w wspomnieniach i w miłości do swoich kotów. To także subtelne rozważanie o naturze czasu i o tym, jak szybko ucieka.
Bohumil Hrabal był jednym z najwybitniejszych czeskich pisarzy XX wieku. Jego twórczość charakteryzuje się gorzkim humorem, melancholią i pięknym językiem, który ujmuje swoją prostotą i bardzo osobistym charakterem.