Bohumil Hrabal - Kim jestem?

Zanurz się w piwnej pianie egzystencji z Bohumilem Hrabalem i jego "Kim jestem?"

Wyobraź sobie świat, który jest jedną wielką, gwarna knajpą. Knajpą przesiąkniętą zapachem piwa i dymu papierosowego, wypełnioną po brzegi rozmowami, śmiechem i czeskim czarem. To właśnie w to miejsce, do "Pod Złotym Tygrysem", "Pod Dwoma Kotami" czy "U Kofrów", zaprasza nas Bohumil Hrabal w swoim autobiograficznym poemacie prozą "Kim jestem?".

Tutaj, wśród stałych bywalców i przypadkowych przechodniów, wśród filozoficznych dysput i pijackich żartów, Hrabal poszukuje odpowiedzi na fundamentalne pytanie o własną tożsamość. Dryfuje na fali piwnego strumienia, zanurzając się w odmęty "Baru Świat" - metafory ludzkiej egzystencji, pełnej zarówno beztroski, jak i niepewności.

W "Kim jestem?" nie znajdziemy jednak suchych faktów z życia autora. Zamiast tego Hrabal serwuje nam opowieść utkaną z anegdot, wspomnień, refleksji i snów. To opowieść o poszukiwaniu siebie w labiryncie praskich zaułków, o odnajdywaniu piękna w zwyczajności, o celebracji życia w każdym jego przejawie.

"Trochę stałem się tym, kim zawsze pragnąłem być, poetą przeklętym" - wyznaje Hrabal. I rzeczywiście, w "Kim jestem?" jawi się nam jako poeta-obserwator, poeta-filozof, poeta-kronikarz życia, który z czułością i humorem portretuje otaczającą go rzeczywistość.

Hrabal zaprasza nas do swojego stolika, częstuje kuflem zimnego piwa i wciąga w wir rozmów o życiu, śmierci, miłości i wszystkim tym, co pomiędzy. "Przyjdźcie wszyscy!" - zdaje się mówić. -"Napijemy się, pogadamy. Przekonacie się, jak piękne może być życie!".

Bohumil Hrabal, uznawany za jednego z najwybitniejszych czeskich pisarzy XX wieku, mistrzowsko władał językiem, tworząc niepowtarzalny styl, pełen poetyckich metafor, groteski i czarnego humoru.