Cecylia Gruft - W Imię Boże!

W Imię Boże! - Głos młodości w obliczu Zagłady

"W Imię Boże!" to nie tylko tytuł książki, ale i wołanie rozpaczliwe, wypowiedziane przez 17-letnią Cesię Gruft z Przemyśla. Jej pamiętnik, spisany zimą 1942/1943, staje się świadectwem niewinności brutalnie zerwanej przez wojnę. Na jego kartach, niczym w rozdzierającym sercu hymnie, słychać echo młodej duszy zmagającej się z okrucieństwem, z przerażającą rzeczywistością okupacji. Cesia, w obliczu niepewności i grozy, odnajduje ukojenie w słowach, które stają się jej tarczą i jedyną bronią. Pamiętnik obejmuje zaledwie cztery miesiące, ale w tym krótkim czasie ukazuje głębię tragedii i odwieczny dylemat ratowanych i ratujących. Cesia, z bezgranicznym optymizmem i wiarą w Boga, próbuje nadać sens okrucieństwu, które ją otacza. Jej słowa, pisane na gorąco, przepełnione są nadzieją i przerażeniem, miłością i bólem. Czy Cesia przeżyła? Tego nie wiemy. Jej pamiętnik urywa się nagle, pozostawiając nas z przerażającą ciszą i niewypowiedzianym pytaniem. Głos Cesi, zapisany na papierze, jest jednak niezwykle cenną spuścizną, przypominającą nam o okrucieństwie Zagłady i o sile ludzkiego ducha, który w obliczu śmierci potrafi znaleźć siłę do walki o życie. Cecylia Gruft, autorka pamiętnika, została tragiczną ofiarą Holokaustu. "W Imię Boże!" to nie tylko historia jej życia, ale i wołanie o pamięć, o prawdę i o nigdy nie zapomnianej tragedii.