Czesław Kempisty - Przeżyć dzień: wspomnienia z lat 1941-1951

Z otchłani pamięci: "Przeżyć dzień" Czesława Kempisty

"Przeżyć dzień" to nie tylko tytuł, to mantra, która przyświecała tysiącom więźniów obozów koncentracyjnych. Dla Czesława Kempisty stała się ona gorzkim chlebem powszednim, wyznacznikiem każdego oddechu od aresztowania w 1941 roku, aż po nadejście wyczekiwanej wolności. W swojej wstrząsającej autobiografii autor prowadzi nas przez piekło Pawiaka i obozu Auschwitz-Birkenau, odsłaniając przed nami mroczną kartę historii widzianą oczami młodego człowieka. Książka Kempisty to nie suche sprawozdanie z historycznych wydarzeń. To przede wszystkim intymny zapis walki o zachowanie człowieczeństwa w obliczu niewyobrażalnego bestialstwa. Autor z prostotą, ale i poruszającą siłą, opisuje codzienność obozowego życia - głód, strach, choroby, wszechobecną śmierć. Nie unika jednak również trudnych tematów, takich jak solidarność więźniów, ale i moralne dylematy, które stawiały ich na krawędzi człowieczeństwa. "Przeżyć dzień" to również opowieść o nadziei, która niczym wątły płomyk tlący się w mroku, pozwalała przetrwać najciemniejsze chwile. Autor ukazuje siłę ludzkiego ducha, który nawet w obliczu skrajnego poniżenia i cierpienia potrafi znaleźć iskrę wiary w lepsze jutro. Wspomnienia Kempisty nie kończą się wraz z wyzwoleniem obozu. Autor opisuje również pierwsze powojenne lata - czas bolesnego powrotu do rzeczywistości, odnajdywania bliskich i odbudowywania życia po traumatycznych przeżyciach. "Przeżyć dzień" to lektura trudna, ale niezwykle ważna. To świadectwo bestialstwa wojny, ale i hołd złożony wszystkim, którzy doświadczyli piekła obozów koncentracyjnych. To lektura, która zmusza do refleksji nad kruchością ludzkiego życia i ceną wolności, a jednocześnie przypomina o sile nadziei i niezłomności ludzkiego ducha. Czesław Kempisty, więzień Pawiaka i Auschwitz, po wojnie poświęcił się upamiętnianiu historii obozów koncentracyjnych, dając świadectwo prawdzie o czasach zagłady.