Danilo Kiš - Mansarda

Mansarda - klamra na palcu młodego Kiša

"Mansarda" to nie tylko tytuł powieści, ale i metafora. Metafora zamkniętego świata, w którym bohaterowie - młodzi, pełni marzeń i pragnień, szukają swoich dróg, błądzą w labiryncie uczuć, odkrywają siebie i świat. To właśnie w mansardzie, w tej niewielkiej, zamkniętej przestrzeni, odbywa się ich „edukacja sentymentalna”. Kiš w "Mansardzie" z mistrzowską precyzją kreśli portret młodego artysty, zmagającego się z własną wrażliwością, z pierwszymi rozczarowaniami i niepowodzeniami, z niepewnością, która towarzyszy każdemu krokowi na początku drogi. Powieść to wspaniałe malarstwo słowne, pełne żywych obrazów, wyraźnych postaci i niezapomnianej atmosfery. Kiš z wrodzonym talentem oddaje w słowach wszystkie nuanse młodych serc, odkrywając w nich zarówno słodkie uroki pierwszej miłości, jak i gorzkie smaki rozczarowań.
"Mansarda" to więcej niż powieść miłosna. To wyjątkowa opowieść o formowaniu się indywidualności w złożonym świecie, o poszukiwaniu własnej drogi w labiryncie życia. To właśnie w tej powieści, jak w kryształowej szkatułce, kryją się wszystkie tematy, motywy i style, które będą powracać w późniejszej twórczości Kiša. Danilo Kiš, serbski pisarz, uważany jest za jednego z najważniejszych reprezentantów literatury powojennej. Jego dzieła to wyjątkowa mieszanka intelektualizmu, emocji, refleksji i poetyckiego uroku.