Dariusz Okoń - Mimesis

"Mimesis": Głębia wiary w lustrze poezji Dariusza Okonia

"Mimesis" to nie tylko kolejny tom poetycki Dariusza Okonia, ale przede wszystkim świadectwo jego poetyckiego rozwoju i dojrzewania. Okonia, który swój styl zbudował już w poprzednich publikacjach, możemy obserwować teraz, jak zatacza coraz szersze kręgi wokół tych samych motywów. Ewangelia i wiara - stałe drogowskazy poety - stają się punktem wyjścia do refleksji nad ludzkim losem i jego kruchością. W "Mimesis" Okonia przyciągają zwłaszcza te aspekty wiary, które odnoszą się do osobistej refleksji i poszukiwania sensu. W wierszu "Trzy kolory" pojawia się nawiązanie do biblijnej Magdaleny, której Chrystus wyrzucił siedem złych duchów. Okonia interesuje nie tyle sam biblijny obraz, ile ludzkie emocje i przeżycia. Podobnie jest z motywem łez, który w tomie powraca wielokrotnie, symbolizując zarówno oczyszczanie, wyzwalanie od zła, jak i drogę do pokory i odnalezienia wiary. "Mimesis" to nie tylko poezja o wierze, ale również o człowieku i jego codzienności. W wierszu "Obecni" Okonia zauważamy, że nie możemy oceniać ludzi jednoznacznie, gdyż ich sytuacja jest zawsze wynikiem złożonych okoliczności i działań innych osób. W "* [Mamo, czy byłbym teraz tak chudy jak ty]" Okonia wraca do tragicznego tematu aborcji, ale z perspektywy matki. To matka, rozpamiętując swój dramat, staje się centrum wiersza, a motyw łez łączy się z wyznaniem winy. "Mimesis" to jednak nie tylko refleksje nad ludzkim losem, ale również piękno otaczającego nas świata. W "Falach wieczornych" Okonia ukazuje piękno natury, a w "Na dom w Czarnolesie" cytuje Jana Kochanowskiego, nawiązując tym samym do tradycji polskiej poezji. Tom zamyka wiersz "O cmentarzu w Gródku", poświęcony pamięci poległych żołnierzy. "Mimesis" to tom pełen refleksji i emocji, w którym Dariusz Okonia pokazuje swój poetycki talent i dojrzałość. Dariusz Okonia to poeta młodego pokolenia, który z odwagą i wrażliwością dotyka ważnych tematów, pozostając wierny swojemu poetyckiemu stylowi.**