Doris Orgel - Pamiętnik na Święto Chanuki

Szepty Wiednia: Dziewczynka, Dziennik i Cień Nadchodzącej Ciemności

Rok 1938. Wiedeń. Miasto muzyki, sztuki i eleganckich kawiarni. Ale pod tą lśniącą powierzchnią czai się złowrogi cień. Cień, który dla dziewięcioletniej Inge, bohaterki książki "Pamiętnik na Święto Chanuki", przybiera postać coraz głośniejszych pomruków nienawiści, coraz częstszych aktów przemocy i wszechogarniającego strachu. Doris Orgel, autorka tej poruszającej opowieści, z chirurgiczną precyzją odsłania przed nami świat widziany oczami dziecka, świat, w którym niewinność brutalnie konfrontuje się z brutalnością nazistowskiej ideologii. Inge, niczym czujny obserwator, zapisuje w swoim pamiętniku codzienne wydarzenia, drobne radości i wielkie smutki, tworząc tym samym przejmujący dokument epoki. Jej słowa, pełne prostoty i dziecięcej szczerości, nabierają niezwykłej mocy. Z każdą stroną zanurzamy się głębiej w jej rzeczywistość, w której antysemickie hasła malowane na murach sąsiadują z radosnymi przygotowaniami do Chanuki, a strach przed nieznanym miesza się z dziecięcą nadzieją na lepsze jutro. "Pamiętnik na Święto Chanuki" to nie tylko opowieść o Zagładzie, to przede wszystkim historia o sile ducha, o niezłomności ludzkiej nadziei i o tym, jak ważne jest pielęgnowanie własnej tożsamości w obliczu nienawiści i opresji. To również przypomnienie, że historia lubi zataczać koło, a cierpienie i niesprawiedliwość mogą przybrać różne formy, dlatego tak ważne jest, abyśmy nigdy nie zapominali o przeszłości i zawsze stawiali czoła dyskryminacji i nietolerancji. Książka Orgel to lektura bolesna, ale i niezwykle ważna. Otwiera ona przed nami wrota do świata, który bezpowrotnie przeminął, ale którego echa wciąż rozbrzmiewają w naszych sercach. To lektura, która skłania do refleksji nad tym, co w życiu ważne, nad kruchością pokoju i nad siłą, jaka drzemie w każdym z nas. Doris Orgel, urodzona w 1929 roku amerykańska pisarka, pierwsze dziewięć lat swojego życia spędziła w Wiedniu, doświadczając na własnej skórze narastającej fali antysemityzmu. To właśnie te przeżycia stały się kanwą dla jej twórczości, w której z niezwykłą wrażliwością i empatią oddaje głos tym, którym odebrano prawo do głosu.