Dziennik Dawida Sierakowiaka

Dusza uwięziona drutem: "Dziennik Dawida Sierakowiaka"

Wyobraź sobie miasto oplecione drutem kolczastym, miasto-więzienie, gdzie strach czai się na każdym kroku, a nadzieja jest towarem deficytowym. To Łódź w czasie okupacji hitlerowskiej, widziana oczami dziecka – Dawida Sierakowiaka. Jego „Dziennik” to nie tylko kronika życia codziennego w getcie, to przejmujący testament młodego człowieka, który zderzył się z niewyobrażalnym złem, ale nie stracił wrażliwości i woli życia. Znalezione przypadkowo w Łodzi, dwa gęsto zapisane zeszyty stały się oknem do przerażającej, a jednocześnie poruszającej rzeczywistości. Dawid, uczeń szkoły powszechnej, z drobiazgową dokładnością opisuje otaczającą go rzeczywistość: głód, choroby, wszechobecną śmierć. Notuje wydarzenia z życia getta, ale i własne przemyślenia, lęki i marzenia. To właśnie ten osobisty ton sprawia, że „Dziennik” wykracza poza ramy suchego dokumentu historycznego. Czytelnik staje się niejako powiernikiem Dawida, towarzyszy mu w codziennych zmaganiach o przetrwanie, w chwilach zwątpienia i rzadkich momentach radości. Młody autor z bezlitosną szczerością obnaża mechanizmy terroru, ale i siłę ludzkiego ducha, który nawet w obliczu zagłady potrafi odnaleźć promyk nadziei. „Dziennik Dawida Sierakowiaka” to lektura bolesna, ale i niezwykle ważna. Uświadamia o potwornościach Holokaustu, zmusza do refleksji nad kruchością ludzkiego życia i wartością wolności. To świadectwo odwagi i determinacji, ale przede wszystkim głos milionów dzieci, których głos został brutalnie uciszony przez machinę zagłady. Lucjan Dobroszycki, historyk i badacz dziejów Żydów polskich, oddał w ręce czytelników bezcenną pamiątkę – dokument niezwykłej siły i ponadczasowego przesłania.