Edward Pasewicz - Pałacyk Bertolta Brechta

Pałacyk Bertolta Brechta - historia, która tkwi w powietrzu

"Pałacyk Bertolta Brechta" to zbiór wierszy Edwarda Pasewicza, które wypowiadają się o pamięci, o miejscach, które znikają z naszej rzeczywistości, o zjawiskach i osobach z nimi związanych. Wiersze te nie są tylko opisem rzeczywistości, ale próbą jej odtworzenia w pamięci. Pasewicz snuje opowieść o teatrze w Międzyrzeczu, gdzie debiutował Nosferatu Wampir Max Schreck, gdzie wystawiano również samego Brechta. Teatr już nie istnieje, pozostały tylko wspomnienia i zrujnowane kino, które wraz z kawiarnią przypominają o dawnych czasach. To właśnie ta "dawna" rzeczywistość i jej echa są najważniejsze w "Pałacyku Bertolta Brechta". Autor wykorzystuje metafory, obrazy, słowa, by wskrzesić to, co odeszło, by oddać hołd przeszłości. Wiersze Pasewicza są pełne melancholii, ale i pełne radości z istnienia. Są to wiersze, które skłaniają do refleksji nad upływającym czasem, nad tym, co zostaje i co przechodzi. Są to wiersze o miejscach, które znikają, ale które pozostają w naszej pamięci. To właśnie te wspomnienia, te echa przeszłości, to właśnie ta "dawna" rzeczywistość stanowią klucz do zrozumienia "Pałacyku Bertolta Brechta". Edward Pasewicz to poeta, eseista, tłumacz, autor licznych publikacji literackich, a także laureat nagrody "Poeta Roku" za tom "Przekroczyć most".