Elias Canetti - Gra oczu

Labirynt spojrzeń - "Gra oczu" Eliasa Canettiego

"Gra oczu" to nie tylko kolejny tom autobiografii, to wgląd w umysł geniusza, labirynt spojrzeń, którymi Elias Canetti, laureat literackiej Nagrody Nobla, obdarza nas i otaczający go świat. Po "Ocalonym języku" i "Pochodni w uchu" ten trzeci tom, niczym brakujący element tryptyku, odsłania przed nami niespokojne lata 1931-37, lata, które odcisnęły piętno na losach Europy. Canetti, z benedyktyńską precyzją i przenikliwością, maluje przed nami obraz ówczesnej rzeczywistości. Nie jest to jednak kronikarski zapis faktów, ale zapis wrażeń, obserwacji, spotkań. Europa lat 30-tych XX wieku jawi się nam jako tygiel pełen sprzeczności – z jednej strony tętniąca życiem mozaika kultur i idei, z drugiej zaś gniazdo narastających napięć, zwiastun nadchodzącej katastrofy. W tym kipiącym od emocji kotle Canetti odnajduje przestrzeń dla siebie, dla swojej nieustannej wędrówki intelektualnej. "Gra oczu" to zapis nieustannego dialogu, jaki pisarz prowadzi ze światem i samym sobą. To próba zrozumienia mechanizmów rządzących jednostką i społeczeństwem, wnikliwa analiza natury władzy, przemocy, ludzkich namiętności. Na kartach "Gry oczu" przewijają się sylwetki wybitnych postaci, które stają się dla Canettiego partnerami w intelektualnym pojedynku. Spotykamy tu m.in. Bertolta Brechta, Hermanna Brocha, George'a Grosza. Każde z tych spotkań to zderzenie dwóch odmiennych światopoglądów, dwóch wrażliwości, dwóch sposobów postrzegania świata.
"Gra oczu" to lektura wymagająca, prowokująca do refleksji, zmuszająca do zadawania trudnych pytań. To książka, która nieustannie prowokuje do interpretacji, do poszukiwania własnych odpowiedzi.
Elias Canetti, urodzony w 1905 roku w Ruse, to jeden z najwybitniejszych pisarzy austriackich XX wieku, laureat literackiej Nagrody Nobla w 1981 roku.