Emil Zegadłowicz - Erotyki

Erotyki - Emil Zegadłowicz: Gwałtowne, pierwotne hymny do życia

"Erotyki" to poemat, który eksploduje na czytelniku falą pierwotnej energii. Zegadłowicz, mistrz języka i wizjoner, wciąga nas w wir swoich namiętności, w których erotyzm przeplata się z żywiołową siłą natury. To nie subtelne strofy, lecz pieśń o burzy, o wrzącej rozkoszy, o bezkresnym pożądaniu. "Gdy mi nagle zarzucasz nogi na ramiona wrzącej w żyłach rozkoszy warem rozogniona..." - te słowa wybuchają, wyrywają nas z codzienności i przenoszą w sam środek objęcia, które stają się centrum świata. Czujemy oddech, bijące serce, a ciało pulsuje w rytm bezgranicznego pragnienia. Zmysły rozpalone do granic możliwości, zamieniają się w dzikie zwierzę, które wtapia się w dzikość natury. "Ziemia zrywa praw łańcuch i w bezkres się toczy z świstem, z łopotem, z hukiem! - ziemia - klacz chutliwa pędzi! tętni!" Zegadłowicz nie boi się gwałtowności, nie boi się pierwotności. Jego słowa, jak błyskawica, rozcinają powietrze, ukazując nam siłę tkwiącą w sercu każdego człowieka. "Erotyki" to nie tylko poematy o miłości, to Hymn do życia, do jego bezkresnej mocy i niewyczerpanego źródła radości. Emil Zegadłowicz był jednym z najważniejszych poetów polskich, którego twórczość charakteryzuje się niezwykłym dynamizmem i silnym ładunkiem emocjonalnym.