Emmanuel Levinas - O Bogu, który nawiedza myśl

O Bogu, który nawiedza myśl - Emmanuel Levinas: filozofia po Auschwitz

Emmanuel Levinas, w swojej książce "O Bogu, który nawiedza myśl", wchodzi w głąb zagadki Boga, poszukując jego miejsca w świecie zmazań się z Auschwitz. Nie szuka odpowiedzi na pytanie "Kim jest Bóg?", gdyż dla niego Bóg pozostaje absolutnie transcendentny, niepoznawalny. Zamiast tego, Levinas pyta o warunki możliwości, dzięki którym pojęcie Boga po Auschwitz ma jeszcze sens. Levinas odrzuca tradycyjne pojmowanie transcendencji jako relacji między Bogiem a człowiekiem. Dla niego transcendencja ma charakter etyczny. W Transcendencji etycznej samo pragnienie i miłość są doskonalsze od spełnienia. Bóg nie jest celem, do którego zmierzamy, ani bytem, który można poznać. Wchodzi w język, nie ukazując się. To wezwanie Boga nie ustanawia relacji między nami a Nim, a odsyła nas do drugiego człowieka, do bliźniego, o którego winienem się lękać. Lévinas podkreśla, że Bóg nawiedza myśl poprzez twarz innego człowieka. W spotkaniu z drugim człowiekiem ujawnia się etyczne objawienie Boga, które nie jest poznaniem w tradycyjnym znaczeniu. Tym samym, Lévinas przypomina o obecności Boga w twarzy innego i pokazuje, że etyczne "poznanie" Boga jest możliwe poprzez odpowiedzialność za drugiego człowieka. Emmanuel Levinas (1906-1995) był francuskim filozofem żydowskiego pochodzenia. Jego twórczość, skupiająca się na etyce i fenomenologii, zyskała uznanie za odważne i nowatorskie podejście do zagadnień egzystencjalnych, transcendencji i odpowiedzialności.