Ewa Lipska - Ja

Ja - Wspomnienie w lustrze wiersza

W "Ja" Ewa Lipska zaprasza nas do intymnego świata swoich przeżyć, ukazując go w fragmentach, jak kadry z filmu, które raz łapią ostrość, a raz rozmywają się w melancholii. To poezja, która nie unika gorzkich prawd, ale nie zapomina też o subtelnościach uczuć.

"My jesteśmy jak zdjęcia stare które w swej szarości mają jeszcze czas na kolor"

Wiersze Lipskiej to nie tylko refleksje o przemijaniu, ale także o miłości, o jej różnych obliczach - od pasji do rozczarowania. Autorka nie stroni od szorstkich słów, ale w ich surowości tkwi prawda. Poezja "Ja" to szczerze, a czasem nawet brutalnie, ukazane obrazy rzeczywistości.

"Zatrzymałem się przy niej aby się przyjrzeć wśród szelestu czasu i słyszeć ją jakby mówiła do mnie tylko do mnie"

"Ja" to jednak nie tylko mroczne refleksje. To także wizje poetyckie pełne uroku, delikatne jak płatki śniegu, które osadzają się w pamięci czytelnika, dając mu chwilę wytchnienia od rzeczywistości.

"Sny jak niebo nigdy nie były tak blisko"

Ewa Lipska w "Ja" zachęca do introspekcji, do zgłębiania własnych uczuć i doświadczeń. To poezja, która inspiruje do refleksji nad tym, co wspólne dla wszystkich ludzi - przemijaniem, miłością, a także nieuchronnością przeżywania życia w jego całej różnorodności. **Ewa Lipska** to jedna z najważniejszych polskich poetek współczesnych, laureatka wielu nagród, ceniona za ostry, ale bardzo osobisty styl poetycki.

Wydawnictwo	Wydawnictwo Literackie
data wydania	2004 (data przybliżona)
ISBN	9788308033760
liczba stron	53
słowa kluczowe	poezja polska
kategoria	poezja
język	polski