Fleur Jaeggy - Żywoty domniemane

W otchłani geniuszu: "Żywoty domniemane" Fleur Jaeggy

Fleur Jaeggy, mistrzyni zwięzłej formy i przenikliwej obserwacji, w "Żywotach domniemanych" zaprasza nas do świata trzech niezwykłych jednostek: Thomasa De Quincey'a, Johna Keatsa i Marcela Schwoba. Nie są to jednak zwyczajne biografie, lecz literackie szkice, które – niczym błyskawice – rozświetlają mroczne zakamarki duszy artysty. Autorka, stroniąc od hagiograficznej egzaltacji, skupia się na tym, co w życiu jej bohaterów najbardziej pierwotne i zarazem najbardziej ulotne – na poczuciu "niepodważalnej jedyności własnego istnienia". Jaeggy "domyśla się", że to właśnie ono, niczym niewidzialny kompas, wyznaczało kierunek ich burzliwych losów. W labiryncie życiowych doświadczeń, między triumfami a klęskami, Jaeggy odnajduje ślady tego pierwotnego impulsu. U De Quincey'a dostrzega go w mrocznych otchłaniach uzależnienia, u Keatsa – w gorączkowym poszukiwaniu absolutnego piękna, u Schwoba – w groteskowym i zarazem tragicznym buntownictwie. Autorka, posługując się językiem oszczędnym, niemal ascetycznym, maluje przed nami portrety psychologiczne o zadziwiającej głębi. Jej słowa, niczym precyzyjne cięcia skalpela, odsłaniają prawdę o ludzkiej naturze, o jej wielkości i małości, o geniuszu graniczącym z obłędem. "Żywoty domniemane" to lektura, która skłania do refleksji nad naturą twórczości, nad ceną, jaką płacą artyści za swój dar, nad kruchą granicą między geniuszem a szaleństwem. To książka, która zostaje w pamięci na długo po jej odłożeniu. Fleur Jaeggy, pisarka o niepowtarzalnym głosie, uznana została za jedną z najwybitniejszych włoskich prozatorek współczesnych.