Francesco Petrarca - Sonety do Laury

Sonety do Laury - Hymn do Niewidzialnej Ukochanej

„Sonety do Laury” to więcej niż zbiór wierszy, to poemat o miłości, która stała się obsesją, natchnieniem i przekleństwem. Francesco Petrarka, jeden z najwybitniejszych poetów włoskiego renesansu, w swoich sonetach uwiecznił uczucie do kobiety, którą spotkał przypadkowo. Laura, jak ją nazywał, stała się symbolem piękna i niedostępności, idealnym obiektem platonicznej miłości, której płomień poeta nosił w sercu przez ponad dwadzieścia lat. W wierszach Petrarci czuć ogrom emocji, gwałtowne przeżywanie miłości, która nie miała szansy na spełnienie. Każdy sonet to inna faza tego uczucia: tęsknota, rozpacz, zachwyt, uwielbienie, a nawet gniew. Poeta nieustannie mierzy się z niemożliwością zbliżenia się do Laury, z bólem rozstania, z udręką, która rodzi się z tęsknoty za kobietą, której nie może mieć. „Sonety do Laury” to poezja piękna, wzniosła, nieśmiertelna, która została przetłumaczona na wiele języków i inspirowała literatów przez wieki. W tych wierszach słychać echo włoskiego renesansu, zapach romantycznej miłości, ale przede wszystkim czuć głęboko osobistą historię mężczyzny zranionego niespełnioną miłością.
Francesco Petrarka (1304-1374) – poeta włoski, jeden z najwybitniejszych przedstawicieli wczesnego renesansu, uznawany za prekursora liryki europejskiej.