Franciszek Zabłocki - Zabobonnik

Zabobonnik: Śmiech i satyra na tle staropolskich przesądów

"Zabobonnik" to komedia pióra Franciszka Zabłockiego, stanowiąca adaptację francuskiego dzieła J. A. Romagnesiego "Le superstitieux". Zachowując podstawową fabułę oryginału, Zabłocki dodał silny antysarmacki akcent, sprawiając, że sztuka stała się nie tylko zabawna, ale i trafna społecznie.
Akcja toczy się wokół Anzelma, starca zafascynowanego zabobonami i przesądami. Wierzy w przepowiednie i interpretuje różne znaki jako zapowiedź swej rychłej śmierci. Jego syn, zmuszony do potajemnego małżeństwa z panną o skromnym posagu, próbuje nakłonić ojca do zaakceptowania sytuacji. Zabobony Anzelma stają się jednak nieoczekiwaną przeszkodą, prowadząc do zabawnych nieporozumień i sytuacji komediowych. Sztuka Zabłockiego stanowiła nowość w ówczesnym teatrze stanisławowskim. Była drugą, po "Synu marnotrawnym" Voltaire'a, komedią napisaną wierszem, czym zdobyła uznanie warszawskiej publiczności. "Zabobonnik" szybko zyskał popularność, zachwycając widownię wartką akcją, dowcipnymi dialogami i trafnymi satyrycznymi spostrzeżeniami.
Franciszek Zabłocki, twórca "Zabobonnika", był jednym z najważniejszych przedstawicieli polskiego oświecenia. W swoich dziełach krytykował zacofanie i przesądy społeczeństwa, jednocześnie promując racjonalizm i postęp. "Zabobonnik" to dowód na jego talent i umiejętność łączenia rozrywki z poważnymi refleksjami.