Gabriel Leonard Kamiński - Mój rok 1968

"Mój rok 1968" - przejście z beztroski w dorosłość

"Mój rok 1968" to intymne spojrzenie na rok, który dla autora, Gabriela Leona Kamińskiego, oznaczał przejście z beztroskiego dzieciństwa w brutalną rzeczywistość dorosłości. Książka w formie zbiorek krótkich tekstów, ułożonych chronologicznie, stanowi subiektywny obraz roku 1968, widzianego oczami dwunastoletniego chłopca, mieszkającego we Wrocławiu.

Kamiński z nostalgią wspomina beztroskie zabawy na podwórku, które w błyskawicznym tempie stały się tłem dla scen przemocy, z jaką spotykali się studenci. Zdumienie i przerażenie dziecka, które do tej pory wiedziało tylko o "wojnie" z gier, ogląda na żywo prawdziwe użycie siły przez władzę. Wojsko, które miało bronić ludzi, staje się ich oprawcą. System wartości, przekazywany przez szkołę i harcerstwo, legł w gruzach.

W kontekście tych wydarzeń, autor wspomina uciekających z Wrocławia żydowskich kolegów, nieświadomy ich religii. Pamięta, jak "nowy" świat dorosłych wkracza w jego beztroskie dzieciństwo, odwrócony o 180 stopni. "Mój rok 1968" to nie tylko kronika wydarzeń, to także osobiste rozważania nad rozczarowaniem ideą "wielkiej" Polski i przejściem od dziecięcej niewinności do dorosłej świadomości.

Dodatkowym atutem książki jest lekki styl narracji, zastosowanie ironii i satyry, co stanowi nowość w twórczości Gabriela Leona Kamińskiego. Ilustracje Teresy Rachwał dodają książce niepowtarzalnego uroku i sprawiają, że "Mój rok 1968" to wartościowe i chwytające za serce dzieło literackie.