Gene Wolfe - Dziedzictwo Lovecrafta

Dziedzictwo Lovecrafta - Czy naprawdę?

"Dziedzictwo Lovecrafta" - tytuł brzmi obiecująco. Sugeruje mrożące krew w żyłach opowieści, głębokie zanurzenie w koszmarnych wizjach, które tak bardzo cenił mistrz grozy, H.P. Lovecraft. Niestety, rzeczywistość okazuje się bardziej prozaiczna. Zbiór opowiadań, choć podpisany nazwiskiem Lovecrafta, nie do końca oddaje ducha jego twórczości.
Jedynie "Inny człowiek" Raya Gartona udaje się dotrzeć do mrocznej atmosfery, która kojarzy się z Lovecraftem. Jim, mąż żony uzależnionej od astralnych podróży, staje twarzą w twarz z przerażającą tajemnicą. Gdzie znika jego ukochana podczas snu? Czy wkracza w nieznane, pełne grozy wymiary? Napięcie rośnie z każdym słowem, prowadząc nas do mrocznego finału. Pozostałe opowiadania, choć czasem intrygujące, nie dorównują poziomowi "Innego człowieka". "Sekret serca" Mort Castle, "Willy" Grahama Mastertona czy "Duże "R"" Briana Lumleya oferują odrobinę grozy, ale brakuje im prawdziwej głębi. Z kolei "Ostrze i pazur" Hugh B. Cave czy "Sosnowe pustkowie" F. Paula Wilsona, mimo prób ukazania mrocznych sił, pozostają na powierzchni, nie zanurzając nas w prawdziwym koszmarze. "Dziedzictwo Lovecrafta" to zbiór nierówny. Jedno opowiadanie góruje nad resztą, stawiając pytanie: czy to prawdziwe dziedzictwo Lovecrafta, czy jedynie jego blady cień? Gene Wolfe, autor "Pana krainy", jest znany z tworzenia intymnych i wnikliwych opowieści o ludzkiej naturze, często wplecionych w mroczne, mistyczne klimaty. W jego przypadku, wpływ Lovecrafta jest subtelny, ale odczuwalny.