Gilles Tibo - Dziewczynka, która przestała się uśmiechać

"Dziewczynka, która przestała się uśmiechać": milczenie, które krzyczy

Ewa, mała dziewczynka, skrywa w sobie mroczny sekret. Tajemnicę, którą trzyma głęboko ukrytą, niezdolna do zwierzenia się z niej komukolwiek. W jej świecie panuje cisza, głucha i przerażająca. Uśmiech zniknął z jej twarzy, radość z jej oczu. Ewa przestała mówić, przestała się bawić, zanurzona w otchłani strachu i bezsilności. W jej samotności pojawia się on – tajemniczy pan, który zna jej sekret. Jego obecność napawa ją lękiem, a prezenty, które jej daje, tylko pogłębiają uczucie uwięzienia. Ewa czuje się bezradna, uwięziona w sieci milczenia, niezdolna do ucieczki od swoich koszmarów. W swoich rysunkach, jak w magicznym zwierciadle, Ewa ujawnia swoje cierpienie. Linie, kreski i kolory stają się językiem jej wewnętrznego bólu. Dopiero przez te bezbronne, dziecięce rysunki udaje jej się przełamać ścianę milczenia i odnaleźć słowa, które przyniosą jej ulgę, bezpieczeństwo i nadzieję.
"Dziewczynka, która przestała się uśmiechać" to książka, która staje się głosem dzieci skrzywdzonych, opowieścią o życiu w cieniu traumy. To książka, która uświadamia, że milczenie nie zawsze oznacza zgodę, a dzieciństwo powinno być czasem radosnego beztroskiego wypowiadania się. Gilles Tibo w swojej książce z współczuciem i delikatnością przedstawia trudny temat molestowania seksualnego. Jego słowa stają się przewodnikiem dla rodziców i wychowawców, aby głębiej zrozumieli silent cry - milczący krzyk dzieci, które przeżyły traumę.