Graham Greene - Trąd

Trąd - ucieczka w samotność, która nie istnieje

"Trąd" Grahama Greene'a to nie tylko opowieść o trędowatych, ale przede wszystkim o ucieczce przed samym sobą. Główny bohater, Querry, wielki architekt katolicki, pragnie zniknąć, zapomnieć o przeszłości, która go dręczy. Szuka schronienia w leprozorium w Kongo, miejscu odciętym od świata, gdzie panuje atmosfera zadumy i ciszy. Wydaje się, że ta odosobniona placówka w dziczy jest idealnym miejscem na ukojenie duszy. Jednak rzeczywistość okazuje się znacznie bardziej złożona. Querry odkrywa, że nie można uciec od siebie, od przeszłości i od odpowiedzialności za swoje czyny. Leprozorium staje się areną jego wewnętrznego dramatu, miejsca gdzie mierzy się z wiarą, niewiarą i niepewnością. Zostaje zmuszony do konfrontacji z własną winą i wstydem, z którymi bezskutecznie starał się walczyć. Powieść Greene’a to przejmujący portret ludzkiej psychiki, a zarazem głęboka refleksja nad sensem życia i wiary. W obliczu cierpienia i śmierci bohater próbuje odnaleźć sens swojego istnienia, stawiając sobie pytania o dobro i zło, o nadzieję i beznadzieję. "Trąd" to książka o nieudanej ucieczce przed samym sobą, ale również o możliwości odkupienia i odnalezienia nadziei. W ostatnich stronach powieści pojawia się cień nadziei, że nawet w najciemniejszych zakątkach ludzkiej duszy może skrywać się płomień wiary i nadziei, który ma moc rozjaśnić najgłębsze mroki. Graham Greene był mistrzem psychologicznej prozy, a "Trąd" to przykład jego umiejętności w kreowaniu dramatów wewnętrznych i eksplorowaniu ciemnych zakątków ludzkiej duszy.