Grzegorz Wróblewski - Kopenhaga

Kopenhaga: Miasto pełne... zapachów?

Kopenhaga. Miasto, które w powszechnej świadomości kojarzy się z bajkowym klimatem, przytulnymi kawiarniami i zapachówką do łóżek. W książce "Kopenhaga" Grzegorza Wróblewskiego zapach odgrywa jednak zdecydowanie mniejszą rolę. Tu zapach to tylko przypowiastka, sztuczne słowo, które próbuje zdefiniować istotę tego, co autor chce przekazać. W "Kopenhagi" rzeczywistość jest bardziej posępna, przesiąknięta gorzką goryczą i niepewnością, a to wszystko w cieniu zwykłych, codziennych spraw. Wróblewski niczego nie idealizuje. Kopenhaga, miasto pełne wspomnień i marzeń, staje się miejscem konfrontacji z własną pustką. To miejsce, gdzie czas i przestrzeń splatają się w niezwykły, czasem bolesny, tańce. Bohaterowie, których losy krzyżują się na ulicach Kopenhagi, to ludzie z bagażem doświadczeń, z traumą w oczach, z lękiem w sercu.
W "Kopenhadze" nie znajdziemy bajkowych scenerii, romantycznych spotkań pod gwiazdami. Wróblewski wybiera szorstki, nieidealny obraz rzeczywistości. Tworzy atmosferę gęstą od napięcia, gdzie pod powierzchnią spokoju czają się niepewność i zagrożenie. A jednocześnie daje czytelnikowi klucz do rozszyfrowania tajemnic ludzkiej dusz, do zgłębienia tajników indywidualnych przeszłości i rozpaczliwych poszukiwań sensu w obecnym świecie. Ta niełatwa w odbiorze historia, pozbawiona klasycznych kanonów literackich, pokazuje jak życie jest pełne niespodziewanych zwrotów akcji, jak łatwo można stracić punkt odniesienia, jak ciężko jest odnaleźć siebie w labiryncie życia. "Kopenhaga" to nie jest książka dla każdego. To książka dla tych, którzy potrafią docenić głębię psychiki ludzkiej, dla tych, którzy nie boją się konfrontacji z bolesnymi prawdziami. Grzegorz Wróblewski, autor "Kopenhagi", nie jest pisarzem oczywistym. W swoich dziełach wkracza na teren psychologii ludzkiej, rozbierając ja na części pierwsze. Nie unika kontrowersji, nie boi się pokazać ciemnych stron natury człowieka.