Grzegorz Wróblewski - Nowa kolonia

Nowa Kolonia - dramat o samotności i tęsknocie za byciem

"Nowa Kolonia" Grzegorza Wróblewskiego to dramat o człowieku rozdartym, poszukującym, skazanym na samotność. Wróblewski, podobnie jak Sartre, kreśli postać człowieka, który jest świadomy samego siebie, ale ta świadomość pozostaje niejako na zewnątrz, w świecie bezrefleksyjnej natury. Larsen, główny bohater, jest postacią niepełną, oderwaną, obcą sobie samemu. Odczuwa tęsknotę za drugim człowiekiem, a niezaspokojona potrzeba tworzy w nim wewnętrzne rozdwojenie. Pozostawiony sam sobie, Larsen zaczyna traktować siebie jako inną osobę, tworząc iluzję towarzystwa. Mówi do siebie, negując samotność, utożsamiając się z fikcyjną drugą stroną. To fascynujące połączenie fikcji i rzeczywistości, w którym Larsen, przez swoje zachowanie, staje się drugim człowiekiem. Zmiana, której doświadcza, ma charakter kolisty. Larsen i pozostali bohaterowie wracają do punktu wyjścia – do doświadczenia samotności. Misterium rozczarowania i nadziei, zwątpienia i wiary powraca. Choć wszystko wydaje się powtarzać, to ich wspólne przeżycia nieodwracalnie ich zmieniły. Larsen i pozostali znajdują nowe miejsce, wywołują nowe sytuacje. Finał jest nieunikniony, ale historia nie powtarza się w pełni. "Nowa Kolonia" to ponadczasowe studium ludzkiej samotności i tęsknoty za połączeniem. To dramat o wyborach, o poszukiwaniu sensem w niepewnym świecie. Grzegorz Wróblewski to polski dramaturg i scenarzysta, autor wielu cenionych sztuk teatralnych.