Gustave Flaubert - Bouvard i Pécuchet

Bouvard i Pécuchet - groteskowa odyseja dwóch ignorantów

Bouvard i Pécuchet to ostatnia, niedokończona powieść Gustava Flauberta, której publikacja miała miejsce dopiero po śmierci autora. To opowieść o dwóch naiwnych, niedouczonych francuskich urzędnikach, którzy po odziedziczeniu majątku postanawiają poświęcić się wiedzy. Ich groteskowa odyseja w poszukiwaniu prawdy, mądrości i szczęścia, prowadzi ich przez labirynty różnych dziedzin nauki i życia – od rolnictwa, poprzez historię i filozofię, aż po alchemię i spirytyzm.
Ich naiwność, głupotę i niezdolność do zrozumienia złożoności świata, Flaubert przedstawia z gorzką ironią i humorem. Bohaterowie stają się zwierciadłem ludzkiej naiwności, łatwowierności i głupoty, a ich przygody są komicznym obrazem ludzkiej nieudolności w obliczu absurdalności świata. Bouvard i Pécuchet to nie tylko gorzka satyra na ludzkie słabości, ale także gorzkie rozważanie o beznadziejności poszukiwań prawdy i o niemożliwości wyjścia poza granice własnej niewiedzy. To powieść o trudności w wyróżnieniu prawdziwej wiedzy od fałszu, o niezdolności do wyjścia poza schematy myślenia i o tragikomicznym charakterze ludzkiego dążenia do lepszego świata. Powieść Bouvard i Pécuchet to jedna z najważniejszych twórczości Gustava Flauberta, znakomity obraz ludzkiej głupoty i przesadzonej ambicji, pozbawiony choć w części optymizmu. Gustave Flaubert, jeden z najważniejszych przedstawicieli realizmu w literaturze francuskiej, znany jest ze swojego perfekcjonizmu i dbałości o detale, które tworzą niepowtarzalny klimat jego książek.