Gustaw Herling-Grudziński - Wiek biblijny i śmierć

Wiek biblijny i śmierć - ostatnie spojrzenie Gustawa Herlinga-Grudzińskiego

"Wiek biblijny i śmierć" to ostatnie, niedokończone opowiadanie Gustawa Herlinga-Grudzińskiego, napisane z charakterystyczną dla niego melancholią i subtelną ironią. Opowieść osadzona w malowniczych Abruzach, rodzinnym regionie żony pisarza, Lidii Croce, a także miejscem narodzin jego przyjaciela, Ignazio Silone, stanowi swoiste pożegnanie z życiem, ale również refleksję nad minionymi czasami. Pod pretekstem podróży w te urokliwe, górzyste tereny, pisarz oddaje głos stutrzydziestoletniemu starcowi, który odmawia śmierci, mimo osiągnięcia wieku biblijnego. To pozornie prosty zabieg narracyjny, który pozwala Herlingowi-Grudzińskiego na głęboką refleksję nad włoskim faszyzmem lat trzydziestych. Mężczyzna, który nie chce umrzeć, staje się symbolem trwania pamięci, a opowiadanie stanowi swoistą metaforę upływności czasu i nieuchronności śmierci. "Wiek biblijny i śmierć" to pełne autobiograficznych aluzji pożegnanie z literaturą przez mistrza słowa. Książka wydana przez Wydawnictwo Literackie w 2007 roku, wzbogacona o fotografie z archiwum pisarza w Neapolu, stanowi cenne świadectwo ostatnich lat życia Gustawa Herlinga-Grudzińskiego, wielkiego pisarza, który zmuszony do walki z totalitaryzmem, zawsze pozostawał wierny prawdzie i pięknu.
Gustaw Herling-Grudziński, wybitny polski pisarz, był autorem m.in. "Innego świata" i "Wędrowca cmentarnego", które zyskały uznanie czytelników na całym świecie.