Już trzeba iść - podróż w głąb duszy Haliny Poświatowskiej
"Już trzeba iść" to nie tylko tytuł, ale i metafora życia. To zbiór wierszy Haliny Poświatowskiej, kobiety o niezwykłym talencie i tragicznym losie, której życie i twórczość nierozerwalnie związane były z bólem, cierpieniem i nieustającą walką o przetrwanie.
Tomik, niczym miniaturowa kapsuła czasu, otwiera się na świat pełen uczuć, tęsknoty i niezwykłej wrażliwości. Poświatowska, w swoich wierszach, nie boi się mówić o śmierci, o chorobie, o miłości i o rozpaczy. Jej słowa są szczere, gorzkie, a zarazem piękne i poruszające. "Pocałunki", "Jestem Julią...", "Z tęsknoty pisze się wiersze..." - to tylko kilka przykładów utworów, które stały się symbolem jej poetyckiego geniuszu.
Czytając "Już trzeba iść" czujemy się jakbyśmy weszli do intymnego świata poetki, do jej duszy, która ujawnia się w każdym wersicie. To niezwykłe doświadczenie, które pozwala nam zrozumieć, co znaczy prawdziwe życie, prawdziwa miłość, prawdziwy ból.
W tym niewielkim tomiku, wybranym przez Emila Węgrzyna, znajdujemy esencję twórczości Poświatowskiej - jej niepokój, jej tęsknota, jej niezwykła siła, która pozwalała jej tworzyć poezję pełną życia, nawet w obliczu śmierci.
**Halina Poświatowska** (1935-1967) - poetka, eseistka i tłumaczka. Jej życie było krótkie, ale niezwykle intensywne. Umiera młodo, ale pozostawia po sobie bogate dziedzictwo literackie, które do dziś inspiruje i porusza czytelników.
| Wydawnictwo | Miniatura |
| data wydania | 1989 (data przybliżona) |
| liczba stron | 64 |
| kategoria | poezja |
| język | polski |
Komentarze i opinie
Brak zatwierdzonych komentarzy.