Imre Kertész - Dziennik galernika

"Muszę być wręcz szalony, żeby myśleć o sztuce". To zdanie, niczym krzyk wyrwany z duszy, stanowi esencję "Dziennika galernika" Imre Kertésza. W tym zbiorze esejów, obejmujących trzy dekady (1961-1991), Kertész, naznaczony piętnem Holocaustu, zmaga się z fundamentalnym pytaniem: czy sztuka ma sens w obliczu niewyobrażalnego cierpienia? "Dziennik..." to nie tylko zapis osobistych rozterek, ale przede wszystkim bezkompromisowy dialog z gigantami myśli: Pascalem, Goethem, Nietzschem, Kafką, Camusem, Beckettem. Kertész konfrontuje swoje doświadczenia z ich ideami, tworząc gorzki i niestrudzony rachunek sumienia jednostki uwięzionej w systemie totalitarnym. Analizuje absurd komunistycznej rzeczywistości, demaskuje mechanizmy zniewolenia, obnaża intelektualne więzy. "Dziennik..." to także świadectwo zasadniczego rozłamu między Wschodem a Zachodem, który Kertész, niczym nieustraszony odkrywca, bada z przenikliwością i bezlitosną szczerością. W labiryncie refleksji nad sztuką, systemem i własnymi ograniczeniami, Kertész nieustannie poszukuje sensu i tożsamości. "Dziennik galernika" to klucz do zrozumienia twórczości pisarza, ale przede wszystkim poruszający dokument odwagi myślenia i niezgody na zapomnienie. Imre Kertész - węgierski pisarz, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury w 2002 roku, za "twórczość, która ukazuje kruchość jednostki w starciu z brutalną, bezwzględną historią".