Inga Iwasiów - Umarł mi. Notatnik żałoby

"Umarł mi. Notatnik żałoby" - ślad po stracie

"Umarł mi. Notatnik żałoby" to książka, która jest jak surowy, szorstki szkic narysowany na kolanie w czasie żałoby. To nie jest uporządkowana opowieść o śmierci, a raczej surowy zapis uczuć i myśli, które rodziły się w autorkach po stracie ojca. W książce Inga Iwasiów nie szuka odpowiedzi ani nie próbuje przekuć bólu w literaturę. To raczej zapis rozpaczy, która wnika we wszystko: w codzienne czynności, w obrazy, w wspomnienia. Autorka nie chce niczego tłumaczyć, nie chce niczego ukryć. Zostawia czytelnika z gołym, surowym obrazem żałoby, która nie zna granic, nie zna logiki. "Umarł mi. Notatnik żałoby" to książka napisana z potrzeby serca, z potrzeby wyrażenia bólu, który nie mieści się w żadnych ramach. To książka, która nie boi się być prawdziwa, która nie boi się być nieidealna. W "Umarł mi" Inga Iwasiów tworzy własny, indywidualny język bólu. To nie jest książka dla wszystkich, ale dla tych, którzy doświadczyli podobnego cierpienia. Książka, która może stać się oparciem, ale przede wszystkim może stać się szczerą rozmową o stracie, o żałobie, o bólu, który jest tak głęboki, że trudno go opisać. Inga Iwasiów jest autorką książek, które zmagają się z tematami egzystencjalnymi, z bólem, ze stratą. Jej teksty charakteryzują się surowością, szczerością i niezwykłą siłą wyrazu.