Iren Baumann - Kiedy dojeżdżający są jeszcze w drodze do domu

Kiedy dojeżdżający są jeszcze w drodze do domu - chwila zadumy w codziennym pędzie

Tomik "Kiedy dojeżdżający są jeszcze w drodze do domu" Ireny Baumann to intymny portret współczesnego człowieka zagubionego w labiryncie codzienności. Pomiędzy wierszami tej poezji, jak w lustrze, odbija się rzeczywistość pełna napięć, zmagań z samotnością, współistnienia z odczuwaniem "nieodpowiedzialności za własne szczęście". Baumann nie unika gorzkich obserwacji, z subtelną ironią ukazuje bezsensowność wyścigu szczurów, pustkę konsumpcjonizmu i marazm utraconych marzeń. Jej wiersze są jak krótkie, ale przenikliwe ujęcia codzienności - pociągu jadącego w stronę domu, kawałek nieba widzianego przez szybę, gorące łzy w ciemności. "Kiedy dojeżdżający są jeszcze w drodze do domu" to poezja refleksyjna, wzbudzająca refleksje, a zarazem pełna delikatnej melancholii. Jest to krótkie, ale głębokie zanurzenie się w świat emocji współczesnego człowieka, który szukając swojego miejsca w ś świecie, wciąż pozostaje w "niepewnym zawieszeniu". Autorka pokazuje, że nawet w szarej rzeczywistości istnieje przestrzeń na zaskakujące odkrycia. W jej poezji nie znajdziemy gładkich rytmów i patetycznych formułek. Znajdziemy za to poezję intymną, uczciwą i bezkompromisową.
Irena Baumann, autorka tomiku "Kiedy dojeżdżający są jeszcze w drodze do domu", jest poetką, która swój talent wykuła w ciąglej konfrontacji ze światem. Jej poezja jest wyrazem jej refleksyjnego spojrzenia na życie i odważną próba zgłębienia tajemnic ludzkiej duszy.