Isaac Newton - Matematyczne zasady filozofii naturalnej

"Matematyczne zasady filozofii naturalnej" - podróż w głąb wszechświata

"Matematyczne zasady filozofii naturalnej" Isaaca Newtona to nie tylko kompendium XVII-wiecznej wiedzy o prawach mechaniki, ale także głęboka refleksja nad fundamentalnymi zasadami rządzącymi wszechświatem. Newton, w oparciu o swoje własne badania, eksperymenty i obserwacje astronomiczne, zaprezentował w tym dziele fundamenty fizyki klasycznej, które przez stulecia kształtowały nasze rozumienie świata. Książka, napisana w stylu geometrycznym, stanowi wyzwanie dla współczesnego czytelnika, przyzwyczajonego do bardziej algebraicznych metod. Newton, w zgodzie z współczesnymi mu naukowcami, przedstawiał swoje odkrycia w postaci figur geometrycznych , wykorzystując odcinek i łuk jako odpowiedniki wartości fizycznych. Choć współczesny język nauki jest bardziej abstrakcyjny, Newtonowe podejście pozostawiło swój ślad w obrazowaniu wektorów jako strzałek i metodach graficznego sumowania wektorów. "Principia" przeżyło trzy oryginalne łacińskie wydania, w których Newton stopniowo rozszerzał i modyfikował swój wykład. Trzecie wydanie, uznawane za "ostatnie słowo" Newtona, stało się podstawą dla angielskiego tłumaczenia Andrew Motte'a z 1729 roku, a później dla polskiego przekładu Sławomira Brzezowskiego. Sir Isaac Newton (1643 – 1727), wielki angielski uczony, w swojej pracy przekraczał granice dyscyplin, będąc fizykiem, matematykiem, astronom, filozofem nauki, a także historykiem i badaczem Pisma Świętego. Newton, niewątpliwy geniusz, pozostawił po sobie niezatarty ślad w historii nauki. Jednakże, współczesne spojrzenie na jego zainteresowania alchemią jest bardziej sceptyczne, a nawet krytyczne.