Iwan Turgieniew - Nowizna: powieść w dwóch częściach

"Nowizna": Turgieniew kpi z rosyjskiej rzeczywistości

"Nowizna", ostatnie dzieło Iwana Turgieniewa, napisane w 1877 roku, to powieść, która niczym ostry skalpel rozcina tkankę rosyjskiej rzeczywistości XIX wieku. Turgieniew, z typowo ironicznym uśmiechem, z jednej strony demaskuje hipokryzję i pustkę moralną szlachty rosyjskiej, z drugiej zaś bezlitośnie obnaża naiwność i utopijne wizje ruchu narodnickiego. W powieści śledzimy losy Neżdanowa, młodego człowieka zapatrzonego w idee rewolucji i walki o sprawiedliwość społeczną. Jego idealistyczne wizje stają w ostrej konfrontacji z rzeczywistością - światem pozbawionym prawdziwych wartości, gdzie szlachta gnuśnieje w wygodnym lenistwie, a rewolucjoniści tkwią w naiwnych teoriach. Turgieniew nie poprzestaje na satyrycznym przedstawieniu oblicza Rosji. "Nowizna" to także opowieść o poszukiwaniu własnej tożsamości i miejsca w świecie. Neżdanow, z całą swą gorącością i idealizmem, staje w obliczu trudnych pytań o sposób na zmianę świata i o własny w nim udział. W "Nowiznie" Turgieniew nie tylko krytykuje i naśmiewa się. Powieść jest również przenikliwą obserwacją ludzkich słabości i dylematów. Turgieniew pokazuje nam ludzi zarówno w ich idealistycznych wyobrażeniach, jak i w ich realnym życiu, pełnym sprzeczności i niepewności. "Nowizna" to dzieło, które po dzisiaj zachowuje swoją aktualność. Turgieniew w swój sposób odkrywa przed nami problemy, z którymi ludzkość zmaga się do dziś: problem idealizmu w konfrontacji z rzeczywistością, problem poszukiwania własnej tożsamości i miejsca w świecie, a także problem moralnego upadku społeczeństwa. Iwan Turgieniew był rosyjskim pisarzem, którego twórczość wywarła ogromny wpływ na literaturę światową.