Jacek Komuda - Diabeł Łańcucki

Diabeł Łańcucki: Zanurz się w mrocznym świecie XVII-wiecznej Rzeczypospolitej

Jacek Komuda, niczym dawny alchemik, miesza w swoim "Diable Łańcuckim" historię z fikcją, tworząc opowieść równie mocną, co wytrawne wino. To nie jest jednak cukierkowy obrazek dawnej Rzeczypospolitej. To zanurzenie w brutalnym świecie, gdzie życie ludzkie jest tanie, a prawo pięści silniejsze od królewskich dekretów. W sercu tej opowieści płonie zamek w Łańcucie, a jego pan, Stanisław Stadnicki, zdaje się być uosobieniem wszelkiego zła. Okrzyknięty Diabłem Łańcuckim, sieje postrach wśród szlachty i chłopstwa. Porywa, więzi, torturuje, a jego okrucieństwo nie zna granic. Dla jednych to diabeł wcielony, dla innych – symbol buntu przeciwko niesprawiedliwości. Komuda z maestrią odmalowuje portret niejednoznacznego antybohatera. Diabeł Stadnicki to postać złożona, pełna sprzeczności, budząca grozę, ale i dziwny respekt. Czy był tylko bezwzględnym tyranem, czy może ofiarą własnych demonów i brutalnych czasów, w których przyszło mu żyć? "Diabeł Łańcucki" to nie tylko opowieść o przemocy i bezprawiu. To również historia miłości, zdrady i zemsty, rozgrywająca się w cieniu ponurych murów zamku. To obraz Rzeczypospolitej szlacheckiej u progu upadku, targanej wewnętrznymi konfliktami i wojnami. Komuda, niczym wprawny gawędziarz, snuje opowieść barwną i pełną życia. Jego język jest soczysty, a opisy sugestywne, dzięki czemu czytelnik niemal czuje zapach krwi i prochu, słyszy szczęk stali i przeraźliwe krzyki. "Diabeł Łańcucki" to lektura dla tych, którzy nie boją się zanurzyć w mrocznych zakamarkach historii. To książka, która na długo zapada w pamięć i zmusza do refleksji nad naturą dobra i zła. Jacek Komuda – historyk z wykształcenia, pisarz z zamiłowania, wskrzesza przeszłość, tchnąc w nią nowe życie.