Jacek Mączka - tupot, świst, chrzęst

Tupot, świst, chrzęst: Wiersze o "mojości" i "przydrożności"

"Tupot, świst, chrzęst" to zbiór wierszy Jacka Mączki, który w sposób niezwykle sugestywny oddaje natężenie codzienności, poprzez żywe obrazowanie doświadczania świata. Tytułowe onomatopeje są niczym odgłosy życia - tupot kroków, świst wiatru, chrzęst liści pod stopami. To są dźwięki przypominające o fizyczności świata, o jego bezpośrednim wpływie na nasze zmysły.
Poezja Mączki jest jednocześnie intymna i uniwersalna. Wiersze są refleksją nad "mojością", czyli naszym indywidualnym doświadczeniem, ale również nad "przydrożnością", czyli tym, co jest wokół nas, co nas otocza. Mączka nie boi się poruszania tematów intymnych, osoby i miejsca mają znaczenie, a "mojość" to nie tylko indywidualne odczucia, ale również miejsce, z którego pochodzimy, rodzinne korzenie. Okładka książki – fotografia kundelka zrobiona w Nowicy, miejscu związanym z rodzinną historią autora – jest metaforą poezji Mączki: prosta, zwyczajna, ale pełna niezwykłości. Wiersze Mączki są jak ta fotografia: pokazują świat bez udawania, z naturalnością i prostością. "Tupot, świst, chrzęst" to książka dla tych, którzy chcą zatrzymać się na chwile i spojrzeć na świat z nowej perspektywy. To poezja zarówno o duchu, jak i o materii, o "mojości" i "przydrożności", o czymś bardzo osobistym, ale również o czymś uniwersalnym. Jacek Mączka to polski poeta, eseista i tłumacz, autor kilku tomów poezji, w których z wyjątkową wrażliwością oddaje piękno i kruchość ludzkiego życia.