Jacek Sawaszkiewicz - Na tle kosmicznej otchłani

Na skraju ludzkiego pojmowania: "Na tle kosmicznej otchłani" Jacka Sawaszkiewicza

Wyobraź sobie złowrogą ciszę panującą w mroźniach prosektorium, gdzie spoczywają ciała mechanika i fizyka, członków załogi statku kosmicznego "Titania". Obaj zmarli w niewyjaśnionych okolicznościach, ich twarze – jak ujawnia diaskop – noszą znamiona niewyobrażalnego przerażenia. To samo przerażenie, które malowało się na twarzy O'Pavela, gdy żegnał się z narratorem... Jacek Sawaszkiewicz w swojej powieści science-fiction "Na tle kosmicznej otchłani" zabiera nas w przerażającą podróż ku granicom ludzkiego poznania. Nie jest to jednak zwykła opowiastka o podboju kosmosu. Autor mistrzowsko buduje atmosferę tajemnicy i grozy, prowadząc nas przez labirynt niedopowiedzeń, naukowych hipotez i przerażających domysłów. Co wydarzyło się na pokładzie "Titanii", gdy statek przecinał orbitę Uranu, wkraczając w niezbadany dotąd obszar nazwany Strefą? Czy załoga padła ofiarą awarii, obcej cywilizacji, a może czegoś jeszcze bardziej przerażającego, czego ludzki umysł nie jest w stanie pojąć? Zagadka śmierci dwóch członków załogi, uwięzienie pozostałych w zakładzie psychiatrycznym i pełne niedopowiedzeń raporty tylko potęgują atmosferę niepewności. "Na tle kosmicznej otchłani" to powieść, która na długo po przeczytaniu pozostaje w pamięci, zmuszając do refleksji nad kruchością ludzkiego rozumu w obliczu niezgłębionej otchłani kosmosu. Jacek Sawaszkiewicz, uznawany za jednego z mistrzów polskiej fantastyki naukowej, po raz kolejny udowadnia, że gatunek ten może być polem do stawiania pytań o istotę człowieczeństwa i granice naszej wiedzy.