Jadwiga Kopeć - Dziecko dawnej Warszawy

W labiryncie brukowanych uliczek - podróż do serca "Dziecka dawnej Warszawy"

Jadwiga Kopeć, niczym utalentowana przewodniczka, chwyta nas za rękę i prowadzi przez zapomniane zaułki Warszawy końca XIX wieku. Nie jest to jednak zwykły spacer. To zanurzenie się w świecie, którego już nie ma, w którym na bramie Saskiego Ogrodu widnieje surowa adnotacja: “Osobom źle ubranym i z paczkami, wstęp wzbroniony”. Autorka, z precyzją godną najlepszego kronikarza, odtwarza przed nami obraz miasta pełnego kontrastów. Z jednej strony eleganckie aleje, po których przechadzają się damy w długich sukniach i panowie w melonikach, z drugiej – gwarne podwórka, gdzie toczy się codzienne życie prostych ludzi. "Dziecko dawnej Warszawy" to jednak przede wszystkim opowieść o ludziach. Poznajemy mieszkańców kamienicy na rogu Trębackiej i Krakowskiego Przedmieścia – ich radości, smutki, marzenia i troski. Wśród nich są zarówno zwykli rzemieślnicy, jak i wybitne postaci ówczesnej Warszawy – intelektualiści, artyści, pisarze.
Kopeć z niezwykłą wrażliwością portretuje świat widziany oczami dziecka. Odkrywamy go na nowo, z całą jego magią i tajemniczością. Z zapartym tchem śledzimy przygody bohaterów, chłoniemy zapachy i dźwięki dawnej Warszawy. "Dziecko dawnej Warszawy" to nie tylko nostalgiczna podróż w przeszłość, ale także ponadczasowa opowieść o dzieciństwie, rodzinie i poszukiwaniu swojego miejsca w świecie. To książka, która zostaje w sercu na długo po jej przeczytaniu, przywołując wspomnienia o dawno minionych czasach. Jadwiga Kopeć była znaną autorką książek dla dzieci i młodzieży, a jej twórczość charakteryzowała się głębokim humanizmem i wrażliwością na piękno otaczającego świata.