Jakub Małecki - Dżozef

"Dżozef" - dreszczowiec na pograniczu rzeczywistości

"Dżozef", debiutancka powieść Jakuba Małeckiego, to nieoczekiwane połączenie realiów warszawskiej Pragi z magiczną otoczką. Grzesio Bednar, zwykły chłopak, staje się ofiarą brutalnego napadu, który nie tylko zostawia go z rozbitym nosem, ale i odcina od świata. W szpitalu, otoczony przez tajemniczych mężczyzn, wkracza w surrealistyczny świat, gdzie rzeczywistość miesza się z koszmarem. "Kurz", "Maruda" i "Czwarty" - każdy z nich skrywa mroczne tajemnice. Szczególnie intrygujący jest "Czwarty", bibliofil i dziwak, który w gorączce dyktuje Grzesiowi historię, która stopniowo przeplata się z jego własnymi przeżyciami. Małecki sprawnie buduje napięcie, wprowadzając czytelnika do klaustrofobicznego świata szpitalnej sali. Podobnie jak w powieściach Josepha Conrada, którego "Czwarty" uwielbia, rzeczywistość ulega deformacji, a granice między fantazją a rzeczywistością zacierają się. Czyżby to demony z majaków "Czwartego"? "Dżozef" to nie tylko mroczna historia, ale także satyryczny obraz współczesnej Polski. Małecki nie stroni od ostrych słów, oddając realia blokerskiej codzienności w sposób brutalny, ale i zabawny. W tej zaskakującej powieści, która łączy w sobie elementy powieści dresiarskiej, horroru i realizmu magicznego, autor pokazuje, jak literatura wpływa na życie, a bułhakowski Mistrz odnajduje się na Czarodziejskiej Górze XXI wieku. "Dżozef" to przede wszystkim opowieść o inicjacji, o odkrywaniu własnej tożsamości i o sile literatury. To soczysta, bezpretensjonalna gawęda, która wyróżnia się wśród współczesnych powieści.
Jakub Małecki, mimo młodego wieku, już w swoim debiucie udowodnił, że jest utalentowanym pisarzem, który potrafi zaskoczyć i wciągnąć czytelnika w swój mroczny i tajemniczy świat.