James Kelman - Jak późno było, jak późno

"Jak późno było, jak późno": Podróż przez mrok w towarzystwie furii

"Jak późno było, jak późno" to książka, która nie pozwala ci odetchnąć. James Kelman, mistrz brutalnego realizmu, zaprasza nas do świata Sammiego, bezrobotnego mieszkańca Glasgow, człowieka pogrążonego w otchłani uzależnienia od alkoholu i beznadziei.
Kelman, niczym chirurg operujący duszę, otwiera ją dla nas, odsłaniając ją w całej jej surowej, nieubłaganej prawdzie. Od pierwszych stron, zanurzamy się w mroczną rzeczywistość Sammiego. Świat, który go otacza, jest pełen brutalności, przemocy i gniewu. Słowa, którymi pisze Kelman, są szorstkie, pełne wulgaryzmów. Oddają nie tylko rzeczywistość życia na marginesie, ale także głęboki ból i rozgoryczenie, które skrywa Sammy. Ta powieść to nie tylko obraz beznadziei i samotności, ale także refleksja nad ludzką naturą, nad siłą i słabością, która tkwi w nas wszystkich. Kelman nie ocenia Sammiego, nie próbuje go wybielać. Prezentuje go takiego, jakim jest, ze wszystkimi jego wadami i niedoskonałościami. "Jak późno było, jak późno" to powieść, która zostaje z nami na długo. Wstrząsa nami, niepokoi, ale także otwiera nasze oczy na trudną rzeczywistość świata, który nas otacza.
James Kelman jest autorem wielu wybitnych dzieł, które charakteryzują się realizmem, brutalnością i głęboką refleksją nad ludzkim losem. "Jak późno było, jak późno" to jeden z najważniejszych jego utworów, który przepisał historii literatury.