Jan Andrzej Morsztyn - Amintas

Amintas - sielanka na polskiej scenie

"Amintas", przekład "Aminta, favola boschereccia" Torquata Tassa, to nie tylko spolszczona wersja włoskiej sielanki, ale przede wszystkim wyjątkowa interpretacja świata pasterzy w realiach polskich. Jan Andrzej Morsztyn, z niezwykłą sprawnością poetycką, łączy w swoim przekładzie dworski charakter Tassa z rodzimym tradycją bukoliczną, nadając jej realistyczny charakter, nieznany włoskiemu pierwowzorowi. Morsztyn nie tylko przekłada treść "Aminta", ale także wykorzystuje nowatorską formę dramatyczną, co było rewolucją w literaturze bukolicznej. Tasso, po raz pierwszy w historii tego gatunku, wykorzystał dramat do opisu życia pasterzy, a Morsztyn wiernie oddaje ten nowatorski element, dodając do tego swój autorski wkład.
"Amintas" to nie tylko spolszczona sielanka, ale nowa opowieść o miłości, przyjaźni i przeżyciach pasterzy w krajobrazie polskich lasów i łąk. Dzięki umiejętnemu połączeniu realizmu z konwencją sielanka staje się w przekładzie Morsztyna bardzo bliska czytelnikowi, zachowując przy tym elegancję i klasę pierwotnego utworu. Jan Andrzej Morsztyn jest autorem nie tylko "Amintasa", ale również przekładów fragmentu poematu G. Marina "L’Adine", który pozostaje pod wpływem "Amora i Psyche" Apulejusza, oraz "Cyda albo Roderyka" P. Corneille’a.