Jan Kott - Kadysz. Strony o Tadeuszu Kantorze

Kadysz. Strony o Tadeuszu Kantorze – podróż w głąb pamięci

"Kadysz" Jana Kotta to nie tylko krytyka teatralna, to swoista podróż w głąb pamięci, głębokie spojrzenie na twórczość Tadeusza Kantora i jego teatr, zbudowany na fundamencie śmierci, przemijania i melancholii. Książka otwiera się jak album ze zdjęciami z rodzinnego domu Kantora, ukazując kościoły Wielopolu, portret matki, ojca w mundurze armii austriackiej – obraz przodków, których duchy wypełniają teatralne wizje Kantora. Kott, w swojej analizie, porównuje twórczość Kantora do żydowskiego "Kadyszu" - modlitwy za zmarłych, bo teatr Kantora to w istocie powrót do przeszłości, przywołanie zagubionych wspomnień i obrazów, które powracają z zaświatów. Czytelnik, podążając za refleksjami Kotta, staje się świadkiem nie tylko spotkań z teatrem Cricot 2, ale również głębokich rozmyślań o przemijaniu, o tym, jak śmierć wtapia się w życie i jak teatr staje się miejscem spotkania z duchami tych, którzy już odeszli. Opisy przedstawień Kantora rozpoczynają się w 1983 roku i ciągną się do 1995, Stanowią zbiór osobistych refleksji, głębokich medytacji, które na pewien czas przeradzają się w samotną rozmowę z siebie o sensie istnienia i o tym, co pozostaje po odchodzeniu. W tekście Kotta spotykamy się z rekwizytami ze sztuk Kantora, z przedmiotami, które służyły jako materia dla wizji artysty. Są to przypomnienia o materialności świata, która zostaje przeniesiona na scenę i staje się czcią świadomości o przemijaniu. "Kadysz" Jana Kotta jest książką nie tylko o teatrze, jest również głęboką refleksją o życiu i śmierci, o tragizmie ludzkiego losu i o tym, jak sztuka potrafi być wyrazem najgłębszych emocji i przemysleń. Kott, jako jeden z najwybitniejszych polskich krytyków teatralnych, pozostawił po sobie bogatą kolekcję tekstów, które nadal inspirują i wspierają refleksję o kulturze i sztuce.