Jan Rostworowski - Opatowa Anna

Opatowa Anna - pieśń o miłości i śmierci

"Opatowa Anna" Jana Rostworowskiego to nie tylko poezja, to opowieść o życiu i śmierci, o miłości i bólu, o duchowości i człowieczeństwie. Autor, w swojej charakterystycznej, mistrzowskiej manierze, ukazuje tragiczny los kobiety, która została zmuszona do życia w zamknięciu klasztornego muru. Anna, tytułowa bohaterka, jest postacią złożoną, pełną sprzeczności. Z jednej strony jest kobietą głęboko religijną, oddaną Bogu, z drugiej strony targana namiętnościami, tęskniącą za życiem poza murami klasztoru. W jej sercu toczy się walka: miłość do Boga i miłość do człowieka, pragnienie życia w samotności i pragnienie miłości. W wierszach Rostworowskiego, w sposób niezwykle sugestywny, wybrzmiewają ściszone, wewnętrzne monologi Anny, jej refleksje na temat wiary, miłości, ludzkiego cierpienia. To pieśń o miłości, która nie zna granic, o śmierci, która staje się uwolnieniem, o duchowości, która nie zawsze daje pociechę.
Czytelnik jest świadkiem wewnętrznego dramatu bohaterki, jej rozdarcia między obowiązkiem a pragnieniem, pomiędzy posłuszeństwem a buntowniczym duchem. Wiersze Rostworowskiego są pełne metafor i symboli, które głęboko oddają emocjonalny krajobraz Anny.
"Opatowa Anna" to poetycka medytacja nad życiem i śmiercią, o tym, co ważne w ludzkiej egzystencji. To poemat o miłości, o poświęceniu, o tragizmie ludzkiego losu, a przede wszystkim o odwiecznym dążeniu człowieka do transcendencji. Jan Rostworowski, mistrz poetyckiego słowa, w "Opatowej Annie" stworzył poemat o wielkiej moczy ekspresji, pełen liryzmu i głębokiej refleksji, który na długo pozostaje w pamięci czytelnika.