Janusz Głowacki - Powrót hrabiego Monte Christo

Powrót Hrabiego Monte Christo - Głos Głowackiego w latach 70.

"Powrót Hrabiego Monte Christo" to nie tyle kontynuacja "W nocy gorzej widać", co raczej rozwinięcie tematyki poruszanej przez Janusza Głowackiego w poprzednim tomie. Autor, niczym prawdziwy Hrabia Monte Christo, powraca z własną, ironiczno-satyryczną wizją rzeczywistości. W felietonach z lat 1971-1975, zawartych w niniejszym tomie, Głowacki znowu stawia pytania o kondycję człowieka, społeczeństwa i polityki. Głos Głowackiego, jak zawsze ostry, dowcipny, a zarazem pełen melancholii, wnika w meandry życia codziennego, odnajdując w nim paradoksy i absurd. To nie jest analiza społeczna w tradycyjnym tego słowa znaczeniu. Głowacki nie próbuje wnikać w mechanizmy władzy, nie buduje tez, nie stawia diagnozy. On, jak w sztuce mistrza parodii, pokazuje, a raczej wyśmiewa groteskowe oblicze ludzkiej natury, ukazując groteskę życia codziennego, z jej absurdalnymi zwyczajami i niedorzecznymi sytuacjami. "Powrót Hrabiego Monte Christo" to zbiór felietonów, które w charakterystyczny dla Głowackiego sposób łączą humor z melancholią, a gorzką satyrę z refleksją nad ludzką egzystencją. To lektura, która zmusza do zastanowienia, a zarazem bawi, uświadamiając czytelnikowi, jak wiele absurdu kryje się w pozornie normalnym świecie. Janusz Głowacki, jeden z najwybitniejszych polskich dramaturgów i prozaików, w "Powrocie Hrabiego Monte Christo" udowadnia, że felieton może być nie tylko formą sprawozdania z wydarzeń, ale także polem do refleksji i krytyki, a przede wszystkim do ironicznego spojrzenia na rzeczywistość.